Akademia PupilMetrics Neuro

Wprowadzenie i konfiguracja

Czym jest instrument

PupilMetrics Neuro rejestruje odruch źrenicy na światło (PLR) i zamienia go w ilościowe, powtarzalne pomiary funkcji pnia mózgu i układu autonomicznego. Zawiera też pełną analizę statyczną obu źrenic oraz Drug Effect Monitor, który na podstawie tego samego zapisu mierzy, co robi lek działający na OUN. Każdy wynik jest zapisywany na urządzeniu, więc następną wizytę można porównać z tą.

To instrument badawczy. Nie został zgłoszony do dopuszczenia FDA 510(k) ani do oznakowania CE, a nic z tego, co podaje, nie jest diagnozą. Każdy wynik musi zinterpretować wykwalifikowany klinicysta w kontekście pełnego obrazu klinicznego.

Dla kogo jest, a dla kogo nie

Instrukcja aplikacji ujmuje to w jednym zdaniu: kliniczny instrument monitorujący, zbudowany, by mierzyć zdrowienie, a nie oskarżać. Każdy moduł tego kursu o działaniu leków wraca do tego zdania.

Wymagany sprzęt

Neuro jest zbudowany wokół cyfrowego iryskopu Dino-Lite, urządzenia USB do obrazowania oka, którego pierścień LED jest zarazem oświetleniem i bodźcem świetlnym. W systemie Windows najpierw zainstaluj sterownik DNVideoX i podłącz iryskop przed uruchomieniem aplikacji.

Ekran nagrywania przewodowego iryskopu w Windows ma test ćwiartek LED: dotknij każdej ćwiartki i sprawdź, które lampki się zapalają. Niedziałająca ćwiartka nie jest widoczna w zapisie, a bodziec, którego nie sprawdziłeś, to pomiar, któremu nie możesz ufać.

Alternatywy to bezprzewodowy Dino-Lite z adapterem WF-20 oraz, w Androidzie, tylny lub przedni aparat telefonu, przy czym błysk zapewnia telefon. Każde źródło podaje liczbę klatek, którą faktycznie osiągnęło.

Platformy

Licencje

Na ekranie licencji kliknij Rozpocznij bezpłatny okres próbny albo wpisz otrzymany klucz i kliknij Aktywuj licencję. Nieudana rejestracja nie jest wliczana do 20 analiz okresu próbnego.

Przebieg badania

Selektor trybu aparatu pokazuje najpierw źródła PLR i Drug Effect Monitor, a pod nimi źródła rejestracji statycznej. PLR Sessions na ekranie startowym otwiera bezpośrednio zarejestrowane odruchy. Formularz pacjenta pyta o imię i nazwisko, wiek i płeć. Główne dolegliwości i nazwa gabinetu są opcjonalne, a nazwa gabinetu jest zapamiętywana między sesjami. Wpisz wiek starannie: wybiera on zakresy referencyjne PLR i przedział wiekowy, z którym porównywana jest źrenica statyczna.

Skróty klawiszowe na komputerze

Jak uzyskać przydatne zdjęcie

Ten moduł dotyczy zdjęć, których używa analiza statyczna. Rejestracja odruchu to moduł 4. Niemal każdy wątpliwy wynik statyczny ma źródło w obrazie. Nieostre zdjęcie nie daje brakującej liczby. Daje liczbę błędną i pewną siebie, co jest gorsze.

Kolejność przechwytywania

Aplikacja przechwytuje najpierw prawe oko (OD), potem lewe (OS). Analiza potrzebuje obu.

Źródła obrazu

Bramka jakości

Każda klatka jest sprawdzana jednocześnie wobec pięciu kryteriów. Zdjęcie, które nie przejdzie, nie trafia do analizy.

CZERWONY co najmniej jedno kryterium nie jest spełnione, a komunikat na żywo je wskazuje. BURSZTYNOWY na granicy: wystarczy niewielka korekta. ZIELONY wszystkie kryteria są spełnione i zdjęcie wykonuje się automatycznie. Po przechwyceniu w każdym trybie, także ręcznym, działa osobne sprawdzenie „to nie jest oko”.

Światło, kadr, stabilność

• Światło. Rozproszone i równomierne. Własny pierścień LED iryskopu jest idealny. Dodatkowe lampy tworzą odblaski na rogówce.
• Kadr. Niech tęczówka wypełnia co najmniej połowę szerokości klatki i będzie wyśrodkowana. Źrenica blisko krawędzi klatki bezpośrednio obniża dokładność decentracji.
• Odległość. Około 2–3 cm od oka z Dino-Lite. Reguluj, aż brzeg źrenicy będzie ostry, bo to od niego mierzone są wyniki strefowe i stosunek P/I.
• Stabilność. Oprzyj dłoń lub urządzenie i poproś pacjenta, by patrzył na odległy punkt. Bramka sama odrzuca klatki z mrugnięciem.

Odblaski przy źrenicy

Gdy odblask leży bliżej brzegu źrenicy niż 20 % promienia źrenicy, aplikacja pokazuje ostrzeżenie na karcie wyników, w PDF i przy zapisanym badaniu. Analiza i tak się wykonuje i nic nie jest zatajane, ale wynik brzegowy dla tego oka może pochodzić od światła, a nie od tęczówki. Ostrzeżenie oznacza zdjęcia zagrożone. Nie wychwytuje każdego zdjęcia, którego to dotyczy.

Telefony i importowane zdjęcia

Trzymaj telefon pionowo i pozwól, by oko wypełniło kadr. Każda ścieżka rejestracji, w tym import, kończy się krokiem kadrowania 4:3. Dla importowanego zdjęcia ma to większe znaczenie, niż się wydaje: detektor szuka krawędzi tęczówki w stałych ułamkach szerokości kadru, więc zdjęcie z odległości wyciągniętej ręki, z małą tęczówką pośrodku, umieszcza krawędź poza tym wyszukiwaniem. Przycięcie do oka przywraca ją do zakresu. Powiększenie obrazu nie, bo ułamek pozostaje ten sam.

Czytanie pomiarów statycznych

Dwa tory, celowo

Każde zdjęcie przechodzi przez dwie niezależne analizy. Klasyczny przebieg widzenia komputerowego pracuje na pikselach w pełnej rozdzielczości i znajduje granice źrenicy i tęczówki. Model ML widzi wycinek 224×224 wyśrodkowany na tęczówce i przewiduje tylko stosunek P/I, przez skalibrowane dopasowanie liniowe (R² = 0,856). Karta wyników mówi, który z nich dał P/I, które właśnie czytasz. Tam, gdzie się rozchodzą, pewność spada, a ta niezgodność sama w sobie jest użyteczną informacją.

Stosunek P/I (źrenica ÷ tęczówka × 100)

Wartość w milimetrach to przeliczenie

Aplikacja mierzy stosunek. Obraz nie ma odniesienia skali, więc aplikacja nie może zmierzyć milimetrów bezpośrednio. Każda statyczna wartość w milimetrach to stosunek pomnożony przez przyjętą średnicę tęczówki: 12,0 mm u dorosłych i nastolatków, mniej u małych dzieci. Rzeczywiste tęczówki dorosłych mają od około 10,2 do 13,0 mm. Traktuj kolumnę milimetrów jako umowę, która czyni przedziały porównywalnymi, a stosunek jako pomiar.

Źrenice z wiekiem się zmniejszają, więc wynik porównuje się też z grupą wiekową:

Wyniki strefowe: spłaszczenie i uwypuklenie

Brzeg źrenicy jest porównywany, strefa po strefie, z własnym promieniem medianowym. Spłaszczenie oznacza, że brzeg jest w tej strefie wciągnięty do wewnątrz. Uwypuklenie oznacza, że wybrzusza się na zewnątrz. Każde oko raportuje do czterech z każdego rodzaju.

Każde znalezisko podaje swoją strefę, zakres godzinowy i odchylenie. Instrukcja odczytuje brzeg jako równowagę, w każdej pozycji godzinowej, między pociąganiem do środka przez zwieracz (przywspółczulne) a pociąganiem na zewnątrz przez rozwieracz (współczulne). To odczytanie i obszar, który przypisuje każdej strefie, to teoretyczne ramy wywiedzione z badań, a nie zwalidowany standard diagnostyczny. Odchylenie jest mierzone. To, co oznacza, jest hipotezą.

Kształt, położenie i symetria

Anizokorię stopniuje się według przeliczonej różnicy w milimetrach: różnica P/I w punktach procentowych × 12,0 mm ÷ 100. Porównuje tylko to, co porównywalne. Jeśli P/I jednego oka pochodzi z modelu ML, a drugiego z klasycznego przebiegu, porównanie używa dla obu wartości klasycznej, bo mieszana para mierzyłaby różnicę między dwiema metodami, a nie między dwiema źrenicami.

Pewność hybrydowa i stopień

Jeden wynik łączy jakość przechwycenia (20 %), pewność klasyczną (35 %), wiarygodność ML (20 %) i zgodność dwóch wartości P/I (25 %). Stopień wynika z niego: A od 85 %, B od 70 %, C od 55 %, D poniżej. Trzy pułapy nie pozwalają, by dobra średnia ukryła słabą część: słabe wykrycie klasyczne ogranicza wynik do 40 %, słaba jakość przechwycenia do 50 %, a silna niezgodność dwóch wartości P/I do 35 %.

Odruch źrenicy na światło

Zdjęcie pokazuje źrenicę w jednej chwili. Odruch pokazuje, jak reaguje droga nerwowa: jak szybko źrenica zaczyna się zwężać, jak bardzo i jak szybko to robi oraz jak wraca. To jest rdzeń Neuro. Wyniki PLR mają własny ekran i własną historię i nie są łączone z analizą statyczną, bo to inny pomiar.

Droga odruchu i dlaczego ma znaczenie po urazie głowy

Droga zwężenia przebiega przez śródmózgowie. Droga współczulna, która ponownie rozszerza źrenicę, biegnie od podwzgórza do górnego odcinka rdzenia kręgowego i z powrotem do oka. Literatura wiąże odruch z uszkodzeniem mózgu na trzy sposoby:

• Bezpośrednie uszkodzenie pnia mózgu. Jądro przedpokrywowe i jądro Edingera–Westphala leżą w śródmózgowiu, narażone na siły rotacyjne wstrząśnienia mózgu. Łagodne rozlane uszkodzenie aksonów wiąże się z mierzalnie dłuższą latencją, czasem zanim pojawią się objawy kliniczne.
• Rosnące ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Gdy hak zakrętu przyhipokampowego wklinowuje się, uciska CN III. Opisywany wczesny objaw to powolny, asymetryczny odruch, który pupilometria może uchwycić, zanim źrenica wyda się nieprawidłowa gołym okiem.
• Utrata modulacji korowej. Płat czołowy tłumi odruch przy powtarzanych bodźcach. Utrata tego wpływu wiąże się z nadmierną habituacją lub paradoksalną sensytyzacją (moduł 5).

To powiązania z literatury, a nie werdykty, do których dochodzi aplikacja. Aplikacja mierzy odruch. Powiązanie go z urazem to twoja ocena kliniczna.

Źródła

Standardowa sekwencja zapisu

Każde źródło PLR używa tej samej sekwencji, więc dwa zapisy w odstępie dwóch tygodni są porównywalne. Źrenica jest odnajdywana w każdej klatce, mrugnięcia są mostkowane, a zapis jest filtrowany dolnoprzepustowo przed obliczeniem jakiejkolwiek miary. Długość 12 sekund zostawia miejsce na pomiar odpowiedzi poiluminacyjnej 6 sekund po zakończeniu błysku (moduł 5).

Dlaczego trzy sekundy ciemności

Przed błyskiem całe światło jest wyłączone przez pełne trzy sekundy. To nie wypełniacz. To właśnie czyni amplitudę mierzalną:

• Pręciki zaczynają adaptować się do ciemności, co zwiększa czułość siatkówki.
• Rozwieracz osiąga maksimum pod wpływem współczulnym.
• Źrenica osiąga swoją prawdziwą średnicę adaptacji do ciemności.
• Dzięki temu amplituda jest mierzona za każdym razem od tego samego punktu wyjścia.

Rzeczywiste znaczniki czasu i zmierzona liczba klatek

Kamera USB nie dostarcza nominalnej liczby klatek. Zamiast ją zakładać, aplikacja oznacza każdą klatkę rzeczywistym czasem rejestracji i odczytuje te znaczniki, więc linia bazowa i odpowiedź są przypisane poprawnie, nawet gdy liczba klatek się waha. Raport podaje osiągniętą liczbę klatek i rozdzielczość czasową: 95. percentyl odstępu między klatkami. Przy 30 fps klatka trwa około 33 ms, a przy gubieniu klatek obserwowano odstępy 27–131 ms. Różnice latencji mniejsze niż jedna lub dwie klatki nie mają znaczenia. Praca wrażliwa na latencję wymaga 60–120 fps.

Każdy parametr dostaje własną ocenę

Latencja, zwężenie, maksymalna prędkość zwężenia, powrót T75 i amplituda PIPR są każda porównywane z zakresem referencyjnym dla grupy wiekowej pacjenta (18–40, 41–60, 61 i więcej) i oznaczane jako Prawidłowy, Graniczny lub Nieprawidłowy:

• Prawidłowy: w granicach referencyjnych (średnia ± 2 SD).
• Graniczny: poza nimi, ale w obrębie 3 SD od średniej.
• Nieprawidłowy: powyżej 3 SD.

Prędkość i PIPR są oznaczane tylko wtedy, gdy są za małe, a T75 tylko wtedy, gdy powrót trwa za długo. Gdy nie wpisano wieku, zakresy wracają do grupy dorosłych 18–40, a wynik to zaznacza, zamiast robić to po cichu. Dla dorosłych w wieku 18–40 granice są następujące:

Każdy zakres ma w raporcie oznaczenie dowodów: Opublikowany (z recenzowanego badania, Bitsios i in. 1996), Interpolowany (grupa 41–60, między dwiema opublikowanymi grupami) lub Szacowany (wszystkie zakresy prędkości i PIPR). Oznaczenie graniczne lub nieprawidłowe na zakresie szacowanym traktuj jako hipotezę, a nie wynik.

Każda wartość PLR w milimetrach pochodzi z jednej skali: przyjętej poziomej średnicy tęczówki 11,5 mm podzielonej przez medianę średnicy tęczówki w pikselach. Średnica wyjściowa i minimalna, prędkość szczytowa i amplituda PIPR skalują się z tym założeniem, a wynik podaje, kiedy użyto wartości domyślnej. Latencja, procent zwężenia i T75 to czasy lub stosunki, więc założenie na nie nie wpływa.

Stopień

Każdy zapis dostaje ocenę od A do D, zbudowaną z amplitudy zwężenia, latencji, powrotu i pewności wykrycia. Jeśli nie wykryto odruchu albo sygnał był za słaby, ocena to D. Jeśli 30 % lub więcej klatek odrzucono z powodu jakości, ocena spada o jedną literę. D wskazuje na problem z rejestracją, zanim wskaże na wynik: zaciemnij pokój, poczekaj na ciemną linię bazową, wyśrodkuj oko i nagraj ponownie po przerwie.

Wskaźnik PMi jest eksperymentalny

PMi skupia panel PLR w jednym wyniku od 0 do 5, ukształtowanym tak, by czytał się jak znana skala indeksu neurologicznego: 5 to pełna norma, poniżej 4 wynik graniczny, a poniżej 3 nieprawidłowy. Jest z założenia sprawdzalny: wzór, wagi i wartości normatywne są opublikowane w kodzie źródłowym aplikacji, a każdy zapis zwraca wynik rozbity na poszczególne składniki.

PMi = 5 · exp(−0,35 · z̄)

Każdy parametr dostaje kierunkowy wynik z względem norm skorygowanych o wiek, który karze tylko odchylenie w kierunku patologicznym. Wyniki z są łączone w średnią ważoną: amplituda zwężenia i prędkość szczytowa ważą najwięcej, potem latencja i T75, a amplituda PIPR najmniej. Składnik brakujący lub poniżej progu jakości jest pomijany, a pozostałe wagi są ponownie normalizowane. Potrzebne są co najmniej trzy użyteczne składniki. Przy mniejszej liczbie karta pokazuje „niedostępny” zamiast mylącej liczby, a przy złej jakości rejestracji jest całkowicie wstrzymywana.

Drug Effect Monitor

Drug Effect Monitor używa tego samego zapisu odruchu jako nieinwazyjnego farmakodynamicznego punktu końcowego: obiektywnego dowodu tego, co robi dawka działająca na OUN, dla lekarza odpowiedzialnego za tę dawkę. Jest wbudowany w Neuro i dostępny również jako osobna aplikacja na Androida. Nie jest dla kogoś, kto chce się dowiedzieć, co ktoś zażył.

Pytania, dla których powstał

• Czy dawka opioidu u tego pacjenta daje oczekiwany stopień działania na OUN?
• Czy znieczulenie ustępuje po operacji tak, jak powinno?
• Czy poziom sedacji na OIOM jest właściwy, czy ten pacjent dostaje za dużo leków?
• Czy lek przeciwbólowy tego sportowca został wyeliminowany na tyle, by badanie neurologiczne było wiarygodne?
• Czy ten lek psychiatryczny wywołuje mierzalne efekty autonomiczne?

Czego nie raportuje

Nie identyfikuje leków. Mała, powolna źrenica pasuje jednakowo do każdego z tych przypadków:

• Morfina 15 mg co 4 godziny w bólu pooperacyjnym
• Metadon 80 mg na dobę w zaburzeniu używania opioidów
• Buprenorfina 8 mg jako leczenie wspomagane farmakologicznie
• Difenhydramina 50 mg przyjęta bez recepty na bezsenność
• Krople do oczu z pilokarpiną w jaskrze
• Pacjent, który spał trzy godziny i jest skrajnie zmęczony

Każdy dodatni wzorzec jest pokazywany z listą leków, które dają nieodróżnialne od niego wyniki. Nie ma wyświetlenia bez czynników zakłócających.

Protokół

Nie skracaj odpoczynku. Jeśli źrenica nie wróciła, amplituda spada z próby na próbę, a to wygląda jak habituacja, choć nią nie jest.

Trzy próby i indeks habituacji

W zdrowym mózgu bez leków amplituda zwężenia lekko spada przy powtarzanych identycznych błyskach. Leki działające na OUN zaburzają tę modulację, czego żadna pojedyncza próba nie pokaże. Trzy krzywe są rysowane na jednej osi czasu, żebyś mógł bezpośrednio porównać ich kształt, początek, głębokość i powrót.

HI = (Próba 1 − Próba 3) ÷ Próba 1 × 100 %

Indeks wymaga co najmniej dwóch prób. Przy mniejszej liczbie pokazuje N/A.

Klasyfikacja wzorców

Próby są uśredniane i stosowany jest stały zestaw reguł, w tej kolejności. Spoczynkowy P/I to stosunek źrenica–tęczówka w ciemnej linii bazowej, a zwężenie to amplituda odpowiedzi.

Dwa wzorce prędkości wymagają co najmniej sześciu ważnych klatek w ciągu 2,5 sekundy po każdym błysku. Przy niższej liczbie klatek nie są oferowane, a wynik to zaznacza. Ich progi prędkości są oznaczone jako tymczasowe: pochodzą z trzeźwych zapisów bazowych jednego urządzenia (łącznie 21) i nie zostały zwalidowane na potwierdzonych zapisach pod wpływem leków lub substancji.

Nieokreślony to rzeczywisty i częsty wynik, a nie błąd. Zestaw reguł, który zawsze zwraca klasę, zgaduje.

Co literatura wiąże z każdą klasą

• Środki hamujące OUN. Opioidy, benzodiazepiny, barbiturany, alkohol i środki cholinergiczne hamują autonomiczne obwody pnia mózgu. Opioidy wywołują przez jądro Edingera–Westphala obustronne, zależne od dawki szpilkowate zwężenie źrenic. Benzodiazepiny głównie spowalniają dynamikę, z dłuższą latencją i mniejszą prędkością, bez wyraźnego zwężenia w dawkach terapeutycznych.
• Środki pobudzające OUN. Amfetaminy i kokaina powiększają źrenicę spoczynkową przez działanie współczulne na rozwieracz, a sam odruch pozostaje żywy.
• Leki antycholinergiczne. Krople rozszerzające, skopolamina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i niektóre leki przeciwhistaminowe blokują zwieracz: duża źrenica ze stłumionym odruchem, i to właśnie odróżnia je od środków pobudzających.
• Konopie. THC spowalnia zwężenie, nie tłumiąc go całkowicie: prędkość szczytowa spada, a amplituda zmienia się niewiele. Alkohol i środki uspokajające obniżają oba parametry.

PIPR: działanie leku czy uszkodzenie strukturalne?

Po zakończeniu jasnego błysku komórki zwojowe siatkówki zawierające melanopsynę (ipRGC) nadal wysyłają impulsy przez 5–10 sekund i utrzymują źrenicę zwężoną. Tę poiluminacyjną odpowiedź źrenicy (PIPR) mierzy się w standardowym zapisie PLR 1 s i 6 s po zakończeniu błysku. Instrukcja odczytuje ją razem z odruchem:

To ramy interpretacyjne z literatury, a zakresy PIPR są szacowane. Aplikacja mierzy PIPR i je oznacza. Własne próby Drug Effect Monitor go nie obliczają, więc bierz PIPR ze standardowego zapisu; odczytanie należy do ciebie.

Ramy etyczne, tak jak je wdrożono

• Obowiązkowe wskaźniki leków. Każdy dodatni wzorzec OUN ma swoje Wskaźniki interferencji leków: przepisywane leki, które dają te same wyniki. Do interpretacji potrzebny jest wywiad lekowy pacjenta.
• Zastrzeżenie, którego nie można zamknąć. Każdy ekran wyników podaje, że narzędzie nie jest zwalidowane do badań na obecność narkotyków, celów organów ścigania ani celów zatrudnienia.
• Wzorzec, nie identyfikacja. Aplikacja przedstawia wzorzec farmakodynamiczny. Interpretacja należy do lekarza.
• Trzymane osobno. Sesje monitora, łącznie z etykietami wzorców, są zapisywane we własnej historii, nigdy w bazie danych skanów. Imię i nazwisko są opcjonalne: monitor nie potrzebuje tożsamości, by zmierzyć odruch.

Jak oświetlono oko

Każda sesja zapisuje swoje oświetlenie: pierścień LED iryskopu, czerwone pole linii bazowej na ekranie telefonu, sam błysk ekranu lub tylną latarkę. Czerwone pole pozwala aparatowi widzieć źrenicę w linii bazowej bez silnego jej zwężania, bo czerwone światło wywołuje znacznie mniejsze zwężenie niż krótkie fale. Sesje nagrane w różnym oświetleniu nie są porównywalne, a historia to zaznacza, zamiast prowadzić przez nie jedną linię. Starsze sesje, które nie zapisały oświetlenia, pokazują je jako niezarejestrowane, a nie jako przypuszczenie.

Historia, monitorowanie seryjne i eksport

Trzy rodzaje rekordów, trzymane osobno

Każda ukończona analiza zapisuje się automatycznie na urządzeniu. Nie ma kroku zapisu, o którym można zapomnieć. Otwórz Historię skanów skrótem Ctrl + H na komputerze albo z ekranu startowego. Ma trzy karty: Statyczne, PLR i Monitor Leków. Są rozdzielone, bo to nie jest ten sam pomiar.

PLR Sessions na ekranie startowym otwiera bezpośrednio zarejestrowane odruchy. Na górze pokazuje wskaźnik wykrycia: odsetek zapisów, w których wykryto odruch. Niski wskaźnik to fakt o twojej konfiguracji i powinien być na widoku.

Zdrowienie to trajektoria, a nie odczyt

Powrót do zdrowia po urazie mózgu trwa dni, tygodnie i miesiące. Jeden niejednoznaczny odczyt mówi niewiele. Kierunek w całej dokumentacji mówi wiele. Trendy seryjne PLR pokazują każdy parametr w sesjach pacjenta, a każdy punkt wskazuje sesję i wartość, które za nim stoją. Drug Effect Monitor ma własne Monitorowanie Trendów Seryjnych. Co powinna pokazywać seria powrotu do zdrowia:

• Średnica źrenicy wraca do normy: wraca napięcie autonomiczne.
• Amplituda się poprawia: droga przywspółczulna się regeneruje.
• Anizokoria ustępuje: symetria między oczami zostaje przywrócona.
• Habituacja wraca do normy: wraca obwód kora–śródmózgowie.

Porównuj porównywalne

Seria jest tak dobra jak twoja konsekwencja. Nagrywaj przy każdej wizycie tym samym źródłem, przy tym samym oświetleniu pokoju i to samo oko. Przy skanach statycznych używaj tego samego urządzenia, odległości i kadru: Serial Scan Timeline pokazuje P/I, eliptyczność i pewność hybrydową dla każdego oka, a pasek miniatur stawia każdy punkt jedno kliknięcie od obrazu, który go wytworzył. Seria, która się zmienia, gdy spada jej pewność, mówi ci coś o rejestracji, a nie o pacjencie.

Eksport

Auto-zapis PDF jest domyślnie wyłączony. Włącz go w Ustawieniach, a na końcu każdej analizy zostanie zapisany raport. Wszystko jest zapisywane lokalnie. Nic nie jest synchronizowane, więc przeniesienie danych pacjenta na inny komputer oznacza samodzielne przeniesienie plików.

Ograniczenia, nawyki i rozwiązywanie problemów

Rutyna dla każdego zapisu

1. Wpisz wiek, nie tylko imię i nazwisko. Wybiera on zakresy referencyjne PLR i statyczny przedział wiekowy.
2. Podłącz iryskop przed uruchomieniem. W Windows wykonaj test ćwiartek LED.
3. Zaciemnij pokój i daj pacjentowi odległy punkt do patrzenia.
4. Pozwól ciemnej linii bazowej przebiec w całości. Trzymaj oko wyśrodkowane i nieruchome.
5. Odczytaj ocenę przed liczbami. Przy D pozwól pacjentowi odpocząć i nagraj ponownie.
6. W Drug Effect Monitor zbierz wywiad lekowy, zanim odczytasz wzorzec.
7. Wyeksportuj PDF i zachowaj z nim JSON. Wpis w historii jest już zapisany.

Co zostało zmierzone, a co nie

• To nie jest wyrób medyczny. Nie ma dopuszczenia 510(k) ani oznakowania CE. Każdy wynik służy badaniom i dokumentacji.
• Niezwalidowany względem referencyjnego pupilometru. Nie ma jeszcze badania porównania metod z granicami zgodności Blanda–Altmana, powtarzalności test–retest (korelacja wewnątrzklasowa), czułości i swoistości oznaczeń względem standardu referencyjnego ani specyfikacji bodźca w jednostkach fizycznych. Wszystkie cztery byłyby potrzebne przed zastosowaniem klinicznym, a nie tylko badawczym.
• Milimetry są przeliczane, nie mierzone. Pomiarem jest stosunek.
• Bodziec ma znaczenie. Zwężenie, prędkość i PIPR silnie zależą od natężenia, długości fali i czasu trwania światła oraz od adaptacji. Jeśli twój bodziec różni się od tego, którym zmierzono opublikowany zakres, porównanie jest tylko orientacyjne. Zapisuj specyfikację bodźca z każdym zbiorem danych przeznaczonym do publikacji.
• Zakresy szacowane to hipotezy. Wszystkie zakresy prędkości i PIPR są szacowane. PMi jest eksperymentalny.
• Wzorce nie są identyfikacjami. Opisują stany fizjologiczne zgodne z szerokimi klasami leków. Nie identyfikują substancji i nie są diagnostyczne.

Rozwiązywanie problemów

Wymagana jest ocena kliniczna

Żaden wynik nie powinien prowadzić do działania bez interpretacji lekarza w pełnym kontekście klinicznym. Miary PLR to jedna informacja spośród wielu. Instrument woli być mierzony niż uznawany na wiarę: jeśli wynik nie zgadza się z tym, co widzisz, spójrz na zapis i rejestrację, zanim uwierzysz któremukolwiek z nich.