Akademia PupilMetrics Research

Wprowadzenie i konfiguracja

Czym jest aplikacja

PupilMetrics Research fotografuje oboje oczu i mierzy statyczną źrenicę względem tęczówki: stosunek źrenica–tęczówka (P/I), kształt i położenie źrenicy, kryzę (ANW) oraz kształt samego brzegu źrenicy. Osobny tryb PLR rejestruje reakcję źrenicy na błysk światła. Każdy wynik jest zapisywany na urządzeniu, aby następną wizytę można było porównać z tą.

To narzędzie badawcze i dydaktyczne dla praktyków. Nie jest wyrobem medycznym. Nie ma dopuszczenia FDA, oznakowania CE ani odpowiednika, a nic z tego, co podaje, nie jest diagnozą. To ty interpretujesz liczby; decyzje kliniczne należą do ciebie.

Licencje

Na ekranie licencji kliknij Rozpocznij bezpłatny okres próbny albo wklej klucz i kliknij Aktywuj licencję. Aktywacja łączy się jeden raz z licenses.cnri.edu, by powiązać klucz z komputerem, a potem aplikacja działa offline. Nieudane przechwycenie nie jest wliczane do 20 analiz próbnych. Na iOS zakupy odbywają się w aplikacji, a nie za pomocą klucza.

Przebieg badania

Formularz pacjenta prosi o imię i nazwisko, wiek i płeć. Główne dolegliwości i nazwa gabinetu są opcjonalne, a nazwa gabinetu jest zapamiętywana między sesjami. Wpisz wiek starannie: to on wybiera grupę wiekową, z którą porównywana jest źrenica, a w PLR zakresy referencyjne.

Skróty klawiszowe na komputerze

Ikona ustawień na pasku tytułu jest dostępna na każdym ekranie. Znajdziesz tam nazwę gabinetu, język (20 ustawień regionalnych) oraz opcje kamery i PDF.

Jak uzyskać przydatne zdjęcie

Prawie każdy wątpliwy wynik ma źródło w zdjęciu. Poruszone przechwycenie nie daje brakującej liczby. Daje liczbę błędną, ale podaną z pewnością siebie, a to gorsze. Dwie dodatkowe minuty przy przechwytywaniu oszczędzą ci interpretowania pomiaru odblasku, rzęsy albo niewłaściwego okręgu.

Kolejność przechwytywania

Aplikacja przechwytuje najpierw prawe oko (OD), potem lewe (OS). Analiza potrzebuje obu.

Źródła obrazu

Źródło wybierasz dla każdego oka w wyborze trybu kamery.

Bramka jakości

Każda klatka jest sprawdzana jednocześnie wobec pięciu kryteriów. Zdjęcie, które nie przejdzie, nie trafia do analizy.

CZERWONY co najmniej jedno kryterium nie jest spełnione, a komunikat na żywo je wskazuje. BURSZTYNOWY na granicy: wystarczy niewielka korekta. ZIELONY wszystkie kryteria są spełnione i zdjęcie wykonuje się automatycznie. Po przechwyceniu w każdym trybie, także ręcznym, działa osobne sprawdzenie „to nie jest oko”.

Światło, kadr, stabilność

• Światło. Rozproszone i równomierne. Własny pierścień LED iryskopu jest idealny. Dodatkowe lampy tworzą odblaski na rogówce.
• Kadr. Niech tęczówka wypełnia co najmniej połowę szerokości klatki i będzie wyśrodkowana. Źrenica blisko krawędzi klatki bezpośrednio obniża dokładność decentracji.
• Odległość. Około 2–3 cm od oka z Dino-Lite. Reguluj, aż brzeg źrenicy będzie ostry, bo to od niego mierzone są wyniki strefowe i stosunek P/I.
• Stabilność. Oprzyj dłoń lub urządzenie i poproś pacjenta, by patrzył na odległy punkt. Bramka sama odrzuca klatki z mrugnięciem.

W systemie Windows zainstaluj sterownik DNVideoX, zanim po raz pierwszy podłączysz Dino-Lite. Pełna rozdzielczość matrycy w Ustawieniach przechwytuje z maksymalną rozdzielczością kamery (1280×1024 w Dino-Lite Premier) od następnego otwarcia kamery.

Odblaski przy źrenicy

Gdy odblask leży bliżej brzegu źrenicy niż 20 % promienia źrenicy, aplikacja pokazuje ostrzeżenie na karcie wyników, w PDF i przy zapisanym badaniu. Analiza i tak się wykonuje i nic nie jest zatajane, ale wynik brzegowy dla tego oka może pochodzić od światła, a nie od tęczówki. Ostrzeżenie oznacza zdjęcia zagrożone. Nie wychwytuje każdego zdjęcia, którego to dotyczy.

Telefony i importowane zdjęcia

Trzymaj telefon pionowo i pozwól, by oko wypełniło klatkę. Każda ścieżka przechwytywania, także import, kończy się krokiem kadrowania 4:3. Przy zdjęciu importowanym ma to większe znaczenie, niż się wydaje: detektor szuka brzegu tęczówki w stałych ułamkach szerokości klatki, więc zdjęcie z odległości wyciągniętej ręki, z małą tęczówką pośrodku, wyrzuca ten brzeg poza wyszukiwanie. Kadrowanie wokół oka przywraca go do zakresu. Powiększanie nie, bo ułamek się nie zmienia. Oboje oczu możesz zaimportować w jednym kroku: aplikacja prosi o prawe oko, potem o lewe.

Czytanie pomiarów statycznych

Dwa tory, celowo

Każde zdjęcie przechodzi przez dwie niezależne analizy. Klasyczny przebieg widzenia komputerowego pracuje na pikselach w pełnej rozdzielczości i znajduje granice źrenicy i tęczówki. Model ML widzi wycinek 224×224 wyśrodkowany na tęczówce i przewiduje tylko stosunek P/I, przez skalibrowane dopasowanie liniowe (R² = 0,856). Karta wyników mówi, który z nich dał P/I, które właśnie czytasz. Tam, gdzie się rozchodzą, pewność spada, a ta niezgodność sama w sobie jest użyteczną informacją.

Stosunek P/I (źrenica ÷ tęczówka × 100)

Wartość w milimetrach to przeliczenie

Aplikacja mierzy stosunek. Zdjęcie nie ma odniesienia skali, więc aplikacja nie może zmierzyć milimetrów bezpośrednio. Każda wartość w milimetrach to stosunek pomnożony przez przyjętą średnicę tęczówki: 12,0 mm dla dorosłych i nastolatków, mniej dla małych dzieci. Rzeczywiste tęczówki dorosłych mają około 10,2 do 13,0 mm. Traktuj kolumnę milimetrów jako konwencję, która czyni przedziały porównywalnymi, a stosunek jako pomiar.

Źrenice z wiekiem się zmniejszają, więc wynik porównuje się też z grupą wiekową:

Niemowlęta mierzy się względem mniejszej przyjętej tęczówki, bo tęczówka noworodka ma około 10 mm, a nie 12. Przy wartości dla dorosłych każda źrenica niemowlęcia wychodziła o około 20 % za duża, a zdrowe niemowlęta były raportowane powyżej swojego przedziału.

Wyniki strefowe: spłaszczenie i uwypuklenie

Brzeg źrenicy jest porównywany, strefa po strefie, z własnym promieniem medianowym. Spłaszczenie oznacza, że brzeg jest w tej strefie wciągnięty do wewnątrz. Uwypuklenie oznacza, że wybrzusza się na zewnątrz. Każde oko raportuje do czterech z każdego rodzaju.

Każdy wynik podaje swoją strefę, zakres godzinowy i odchylenie, a potem przypisane tej strefie skojarzenie, w tej kolejności: pomiar jest przed interpretacją. Skojarzenia to wywodzące się z badań ramy teoretyczne z literatury historycznej. Uwypuklenie to zmierzone odchylenie brzegu; co ono znaczy, jest hipotezą.

Stosunek kryzy (ANW)

Różnica do 10 % między stosunkami ANW obu oczu jest uznawana za prawidłową. Gdy jedno oko jest Spastyczne, a drugie Atoniczne, aplikacja oznacza wzorzec Frustracji Funkcjonalnej.

Kształt, położenie i symetria

Anizokorię stopniuje się według przeliczonej różnicy w milimetrach: różnica P/I w punktach procentowych × 12,0 mm ÷ 100. Porównuje tylko to, co porównywalne. Jeśli P/I jednego oka pochodzi z modelu ML, a drugiego z klasycznego przebiegu, porównanie używa dla obu wartości klasycznej, bo mieszana para mierzyłaby różnicę między dwiema metodami, a nie między dwiema źrenicami.

Pewność hybrydowa i stopień

Jeden wynik łączy jakość przechwycenia (20 %), pewność klasyczną (35 %), wiarygodność ML (20 %) i zgodność dwóch wartości P/I (25 %). Stopień wynika z niego: A od 85 %, B od 70 %, C od 55 %, D poniżej. Trzy pułapy nie pozwalają, by dobra średnia ukryła słabą część: słabe wykrycie klasyczne ogranicza wynik do 40 %, słaba jakość przechwycenia do 50 %, a silna niezgodność dwóch wartości P/I do 35 %.

Odruch źrenicy na światło

Zdjęcie pokazuje źrenicę w jednej chwili. Odruch na światło pokazuje, jak reaguje: jak szybko zaczyna się zwężać, jak bardzo i jak szybko, i jak prędko wraca. Wyniki PLR pojawiają się na własnym ekranie i we własnej karcie historii. Nie są łączone ze statyczną analizą tęczówki, bo to inny pomiar.

Źródła

Nagrywanie

Najpierw przyciemnij pomieszczenie. Każde nagranie zaczyna się od około trzech sekund ciemności, by źrenica osiągnęła rozmiar adaptacji do ciemności, a potem następuje błysk. Utrzymuj oko wyśrodkowane i nieruchome i daj pacjentowi odpocząć przed powtórką, by źrenica mogła się ponownie zaadaptować.

Każdy parametr dostaje własną ocenę

Latencja, zwężenie, maksymalna prędkość zwężenia i powrót T75 są każdy porównywane z zakresem referencyjnym dla grupy wiekowej pacjenta (18–40, 41–60, 61 i więcej) i oznaczane jako Prawidłowy, Graniczny lub Nieprawidłowy:

• Prawidłowy: w granicach referencyjnych (średnia ± 2 SD).
• Graniczny: poza nimi, ale w obrębie 3 SD od średniej.
• Nieprawidłowy: powyżej 3 SD.

Prędkość jest oznaczana tylko wtedy, gdy jest zbyt mała, a T75 tylko wtedy, gdy powrót trwa zbyt długo. Jeśli nie wpisano wieku, zakresy wracają do przedziału dorosłych 18–40, a wynik to podaje, zamiast po cichu przyjąć wartość domyślną. Dla dorosłych 18–40 granice są następujące:

Każdy zakres ma w raporcie etykietę dowodu: Opublikowany (z recenzowanego badania, Bitsios et al. 1996), Interpolowany (przedział 41–60, między dwoma opublikowanymi) lub Szacowany (wszystkie zakresy prędkości i PIPR). Oznaczenie graniczne lub nieprawidłowe na zakresie szacowanym traktuj jako hipotezę.

Prędkość w mm/s zależy od przyjętej średnicy tęczówki, domyślnie 11,5 mm, jak każda wartość w milimetrach. Latencja, procent zwężenia i T75 to czasy lub stosunki, więc to założenie na nie nie wpływa.

Liczba klatek jest mierzona, nie zakładana

Raport podaje faktycznie osiągniętą liczbę klatek na sekundę. Kamera, która obiecuje 30 fps, a daje 15, przesuwa każdą miarę czasową dwukrotnie, dlatego aplikacja podaje to, co zmierzyła. Przy 30 fps jedna klatka trwa około 33 ms, więc różnice latencji mniejsze niż jedna lub dwie klatki nie mają znaczenia. Praca wrażliwa na latencję wymaga 60–120 fps.

Stopień

Każde nagranie dostaje stopień literowy według siły odpowiedzi i jakości sygnału. Jeśli 30 % lub więcej klatek odrzucono z powodu jakości, stopień spada o jedną literę. Stopień D lub niższy wskazuje na problem z przechwyceniem, a nie na wynik: przyciemnij pomieszczenie, poczekaj na linię bazową w ciemności, wyśrodkuj oko i nagraj ponownie po przerwie.

Narzędzia wizualne

Chipy na ekranie wyników włączają i wyłączają nakładki na przechwyconej tęczówce. Żaden z nich nie zmienia pomiaru: każda miara i każdy eksport są liczone z oryginalnego przechwycenia.

Porównanie Wizualne

Porównanie Wizualne pokazuje obie tęczówki w powiększalnych panelach z miarami obustronnymi pod spodem. Lustro OD odbija prawe oko, tak by oba były pokazane stroną nosową do środka, w zwykłej orientacji obustronnej. Synchronizuj łączy panele, więc patrzysz na ten sam obszar każdego oka. Każdy panel pokazuje pewność dla tego oka, więc asymetrię spowodowaną jednym słabym przechwyceniem widać jako jedno słabe przechwycenie.

Karta Research

Karta Research gromadzi bardziej wyspecjalizowane instrumenty w pełnoekranowym obszarze roboczym, do porównawczych studiów przypadków i dydaktyki. Rutynowa praca jej nie wymaga. Jej automatyczne wykrycia (krypty, bruzdy skurczowe, sektory heterochromii) to propozycje: potwierdź każde okiem, zanim je zapiszesz.

Historia, oś czasu i eksport

Jedno badanie to jeden punkt danych

Każda zakończona analiza jest zapisywana w lokalnej bazie danych, gdy tylko ekran wyników skończy się ładować. Nie ma kroku zapisu, o którym można zapomnieć. Otwórz Historię skanów skrótem Ctrl + H na komputerze albo przyciskiem na ekranie wyników. Badania statyczne i nagrania PLR są w osobnych kartach, a każdy wpis otwiera się ponownie z pełnym wynikiem.

Oś Czasu Badań Seryjnych

Z wpisu historii Oś Czasu Badań Seryjnych rysuje do sześciu serii dla tego pacjenta ze wszystkich zapisanych badań: P/I, eliptyczność i pewność hybrydową, dla każdego oka. Każdą serię można włączać i wyłączać.

Pasek miniatur to sedno. Skok na linii trendu jest o jedno kliknięcie od zdjęcia, które go wywołało, więc rozpoznasz artefakt jako artefakt, zamiast opisać go jako zmianę. Pewność jest rysowana obok miar z tego samego powodu: seria, która się zmienia, podczas gdy jej pewność spada, mówi ci coś o przechwyceniu, a nie o pacjencie.

Eksport

Auto-zapis PDF jest domyślnie wyłączony. Włącz go w Ustawieniach, a na końcu każdej analizy zostanie zapisany raport. Wszystko jest zapisywane lokalnie. Nic nie jest synchronizowane, więc przeniesienie danych pacjenta na inny komputer oznacza samodzielne przeniesienie plików.

Dobre nawyki, ograniczenia i rozwiązywanie problemów

Rutyna dla każdego badania

1. Wpisz wiek, nie tylko imię i nazwisko. Wybiera grupę wiekową i zakresy referencyjne PLR.
2. Przygotuj pomieszczenie: bez odblasków lamp sufitowych i z odległym punktem, na który pacjent może patrzeć.
3. Przechwyć OD, potem OS, tak samo: to samo urządzenie, odległość i zoom.
4. Najpierw przeczytaj stopień pewności. Przy D przechwyć ponownie.
5. Sprawdź, czy nie ma ostrzeżenia o odblasku, zanim przeczytasz wyniki strefowe.
6. Wyeksportuj PDF i zachowaj z nim JSON. Wpis w historii jest już zapisany.

Czym to oprogramowanie nie jest

• Nie jest wyrobem medycznym. Każdy pomiar, każda flaga i każdy raport ma charakter obserwacyjny i dydaktyczny, nie jest wnioskiem diagnostycznym.
• Nie zwalidowany względem instrumentu referencyjnego. Nie ma jeszcze badania porównania metod, wartości powtarzalności test–retest ani czułości i swoistości względem standardu referencyjnego.
• Milimetry są przeliczane, nie mierzone. Pomiarem jest stosunek.
• Skojarzenia stref to rama teoretyczna. Odchylenie jest mierzone. Jego znaczenie to hipoteza.
• Miary tekstury zależą od urządzenia, a automatyczne wykrycia to sugestie do potwierdzenia okiem.

Rozwiązywanie problemów

Wskazówki z praktyki

• Kwestionuj wynik, który przeczy temu, co widzisz. Spójrz na przechwycenie i dopasowane granice, zanim uwierzysz jednemu z nich.
• Traktuj oś czasu jak dane. Jest tak wiarygodna, jak twoja konsekwencja od wizyty do wizyty.
• Używaj Lustra OD z Synchronizuj w Porównaniu Wizualnym, by szybko sprawdzić symetrię obu oczu.
• Dodaj adnotacje przed eksportem. Zapisany PNG z obwiedzionym obszarem wyjaśnia wynik szybciej niż akapit.
• Najpierw Popraw, potem Mapa Ciepła. CLAHE pokazuje strukturę, a mapa ciepła pigment na niej.